Het winterseizoen is steeds meer dé periode waarin de boombeheerders van de gemeente een belangrijk deel van hun werk moeten doen. Omdat de sapstroom in de bomen dan tot stilstand is gekomen, worden snoeiwerkzaamheden al bij voorkeur in najaar en winter uitgevoerd.

Daarnaast gaat de ecologie steeds meer een rol spelen in het groenbeheer. Er wordt gewerkt met behulp van een soort kalenders. Voor allerlei onderhoudswerkzaamheden zijn er ‘veilige periodes’ waarbinnen het risico van schade en de verstoring van beschermde soorten minimaal is.

Bescherming dieren
De winter is voor de boombeheerder zo’n veilige periode. Er zitten in ieder geval weinig vogels op een nest, en dat kun je bovendien goed controleren. Daarom kan het gebeuren, dat er al bomen worden gekapt in januari, terwijl de verdere uitvoering van een plan pas vele maanden later plaatsvindt. Dat is dus geen slechte planning, maar juist een hele goede!  Er blijven zelfs dan wel risico’s. Duiven en uilen beginnen al in februari in holtes te broeden en er zijn vleermuizen, die ook in oude bomen overwinteren. Ze kruipen diep weg in gaten en spleten, waar ze moeilijk te vinden zijn. Een verstoorde winterslaap is natuurlijk een ramp voor zo’n dier; dat mag niet gebeuren. Daarom worden de bomen, die om één of andere reden moeten wijken, gedurende het voorgaande jaar een aantal malen gecontroleerd op mogelijk gebruikte holtes en of er vleermuizen zijn die er gebruik van maken.

Kringloop Sinds een paar jaar is het niet meer vanzelfsprekend, dat elke dode boom wordt opgeruimd. Ook daarbij speelt de ecologie een belangrijke rol. Dood hout is namelijk erg belangrijk als onderdeel van de kringloop; er zitten veel insecten in, die door vogels gegeten worden. Een staande dode boom is behalve een gedekte tafel, ook nog een potentiële woonplek voor bijvoorbeeld spechten. De groenbeheerders zoeken van te voren uit, welke bomen hiervoor in aanmerking komen. Voorbijgangers mogen natuurlijk geen risico’s lopen! Ook liggend dood hout is voor veel dieren een geliefde schuilplaats en voedselbron. Daarom blijft ook steeds vaker in het gemeentegroen het snoeihout achter in takkenrillen. Terwijl het heel langzaam vergaat, hebben duizenden soorten er een hele tijd plezier van.  Als u in uw tuin wat ruimte hebt, maak dan ook een plekje voor dood hout en takken. De egel en de winterkoning zullen u dankbaar zijn. Wout Veldstra, stadsecoloog